วันศุกร์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2558

Learning Log 4


(In class)
            ปัจจุบันสังคมไทยให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ  เนื่องจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาสากล เป็นภาษที่ใช้สื่อสารกันทั่วโลก ดังนั้นภาษาอังกฤษจึงมีความสำคัญเป็นอย่างมาก นอกจากนี้การแปลความหมายและการเขียนประโยคในภาษาอังกฤษก็มีความสำคัญมากเช่นกัน เนื่องจากคนไทยมักจะมีปัญหาด้านการใช้หลัก   ไวยากรณ์ และโครงประโยคที่ชัดเจน ทำให้เมื่อเขียนประโยคออกมา ประโยคที่ได้มาจะไม่ถูกต้องหรือไม่ถูกหลักของไวยากรณ์ ดังนั้นในการแปลและเขียนประโยแต่ละครั้ง ผู้ที่จะทำการแปลแลเขียนประโยค ควรจะต้องมีความรู้และมีความเข้าใจในเรื่องนี้ก่อน ทั้งหลักไวยากรณ์และโครงสร้างของประโยคต่างๆ ซึ่งประโยค(sentence)  มี4ประเภท คือ ประโยคความเดียว(simple sentence)  ประโยคความรวม(complex sentence)  ประโยคความซ้อน(compound sentence) และประโยคผสม(compound and complex sentence) ประเภทของประโยคเหล่านี้จะมีความแตกต่างกันออกไป ทั้งเทคนิคและวิธีการเขียนของรูปประโยคต่างๆ หลักการของประโยคเหล่านี้หากเขียนตามหลักการจะทำให้มีความถูกต้องตามหลักของไวยากรณ์
            ประโคเกิดจากคำหลายๆคำ หรือวลีที่นำมาเรียนต่อกันอย่างเป็นระเบียบ ให้แต่ละคำมีความสัมพันธ์กัน มีใจความที่สมบูรณ์ และแสดงให้รู้ว่า ใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร โดยแต่ละประโยคหนึ่งๆ จะต้องมีภาคประธานและภาคแสดงเป็นหลักและอาจมีส่วนขยายต่างๆมาขยายได้ หรืออีกนัยหนึ่งอาจกล่าวได้ว่า  ประโยคหนึ่งๆ จะประกอบด้วย ประโยคย่อย (clause) ตั้งแต่ 1 ประโยคย่อยขึ้นไป และส่วนประกอบที่สำคัญของแต่ละประโยคย่อยก็คือ กริยา (verb) โดยประโยคความเดียว หรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า simple sentence คือ กลุ่มคำหรือข้อความที่พูดออกไปแล้วจะมีใจความเดียวมีประธาน(Subject)ตัวเดียว และกริยาตัวเดียว เช่น
-          Little boy often buy some toys.                           
-          Unfortunately, she found her house burned.         
Simple sentence สามารถแบ่งเป็นประโยคย่อยได้อีก 5 รูปประโยค คือ ประโยคบอกเล่า    ประโยคคำถาม ประโยคปฏิเสธ   ประโยคขอร้อง และประโยคอุทาน


ประโยคความรวม(compound sentence) คือ ประโยคที่ประกอบด้วย simple sentence 2 ประโยคมารวมกันโดยอาศัย ตัวเชื่อม เป็นแกนนำเชื่อมประโยคเข้าด้วยกัน เช่น
-          Weerayut is lazy, but Weerayut is diligent.
-          It rained heavily last night, so the yard was flooded.
ประโยคความซ้อน (compound sentence) คือประโยคที่เกิดจาก clause 2 clause คือ  independent clause และ dependent clause (clause เป็นกลุ่มคำที่ไม่มีความหมายที่สมบูรณ์) เช่น
-          They are laughing at the TV, which join bought.
-          Vinai works as if he were a machine.
และประโยคสุดท้าย ประโยคความผสม (compound complex sentence) คือประโยคที่ผสมกันระหว่าง ประโยคความรวมและประโยคความซ้อน เช่น
-          I couldn’t remember what his name is, but I will ask him.
-          I saw no one in the house which you had told me about, so I didn’t go in.
อีกหนึ่งอย่างในการเขียนประโยคให้มีใจความที่สมบรูณ์ คือ clause ต่างๆที่ทำหน้าที่แตกต่างกันไป clause ทีทำหน้าที่เป็นคุณศัพท์ เพื่อขยายคำเสมอนามได้เช่นเดียวกันกับคำคุณศัพท์(adjective) ธรรมดาclause คือ adjective clause ซึ่ง adjective clause หน้าที่เช่นเดียวกับ adjective  แต่ adjective clause จะทำให้ข้อความที่มันมาขยาย หนักแน่นขึ้น และเด่นชัดกว่าเดิม โดยเราสามารถเรียก adjective clause ได้อีกอย่างว่า relative clause ซึ่งลักษณะของ adjective clause จะนำหน้าด้วยคำเชื่อมสัมพันธ์(relative word) ได้แก่คำต่อไปนี้ 1. Relative pronoun (who, whom, whose, of which, that a) และ 2. Relative adverb ได้แก่ when, why, where ตัวอ่าประโยคเช่น
-          This is the house where I live.
-          I have lose the book which you lent me.
Who จะใช้กับคำนามที่เป็นบุคคลหรือเกี่ยวกับคน ซึ่งเป็นประธานของใจความขยายและ whom ใช้กับคำนามที่เป็นบุคคลหรือเกี่ยวกับคนซึ่งเป็นกรรมของใจความขยาย ส่วน whose ใช้แสดงความเป็นเจ้าของของบุคคล และ which ใช้กับคำนามหรือสรรพนามที่เป็นสิ่งของ สัตว์ ซึ่งถ้าหากเป็นกรรมของใจความ สามารถละทิ้งได้ ต่อไปคือ where ใช้กับคำนามประเภทสถานที่ ซึ่งถ้าหากเป็นกรรมของใจความ สามารถละทิ้งได้เช่นเดียวกับ which
When ใช้กับคำนามที่ใช้บอกเวลา เพื่อขยายที่ที่อยู่ข้างหน้าของมัน และตัวสุดท้าย that ใช้กับคำนามที่เป็นบุคคล สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือเรียกได้ว่า that สามารถใช้แทน who, which whom, where ได้นั่นเอง
            Adjective clause สามารถแบ่งได้ 3 ประเภท ได้แก่ 1.definning clause ใช้ชี้เฉพาะคำนามที่มาข้างหน้าว่าเป็นคนไหน สิ่งไหน อันไหน โดยไม่ใช้เครื่องหมายใดๆคั่นระหว่างคำนาม adjective clause ที่ตามมา เช่น
-          A letter which was in a pink envelope was one seeking for a donation to conserve wildlife.
2. non-defining clause ใช้ในการให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำนามที่มาข้างหน้าโดยมีเครื่องหมาย comma(,) คั่นระหว่าง adjective clause เช่น
-      His wife, who teaches English a NIDA, get a Ph.D. from the USA.
3. sentential relative clause ใช้ในการให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับทั้งข้อความ ไม่ใช่เฉพะคำนามที่มาข้างหน้า และจะใช้ which นำหน้าเท่านั้น โดยมี (,) คั่นจาก main clause ที่มาข้างหน้า เช่น
                        -      Jane gave him a smile, which surprised him a great deal.
            Adjective clause สามารถลดรูปได้ให้เป็นกลุ่มคำหรือ phrase ต่างๆได้ โดยคำนำหน้า “who, which” และ “that”ดังนี้
1.       Appositive Noun Phrase  who which that สามารถลดรูปได้ หากหลังwho which และ  that มี BE และ ให้ตัด BE ออกด้วย   เช่น
-          Prof.Chakrarin, who is my thesis adviser, will retire next year.
Prof.Chakrarin, my thesis adviser, will retire next year.
2.       Preposition Phrase สามารถลดรูปได้หากหลังwho which และ  that เป็นประธาน มีกริยาและคำบุพบท ที่ถ้าตัดคำกริยาแล้วจะเหลือแต่บุพบท แล้วยังมีความหมายเหมือนเดิม ให้ตัด กริยาออกได้ เช่น
-          The lady who is dressed in the national costume is a beauty queen.
-          The lady in the national costume is a beauty queen.
3.       Infinitive Phrase สามารถลดรูปได้หากหลังwho which และ  thatมีกริยาในรูป BE+infinitive with to เช่น

-          He is the first person who is to be blamed for the violence yesterday.
-           He is the first person to be blamed for the violence yesterday.
4.       Participial Phrase
1)      Present Participial Phrase ถ้าหลัง who มีกริยาแท้ ลดรูปโดยตัด who เปลี่ยนกริยาหลัง who เป็น Present Participle เช่น
-          The school students who visited the national museum were very excited.
The school students visiting the national museum were very excited.
2)      Past Participial Phrase  สามารถลดรูปได้ถ้าหลัง which และ who มีกริยาในรูป passive form ลดรูปโดยตัด which/who และ BE ออก เหลือแต่ Past Participle เช่น
-          The money which was lose during the trip was returned to its owner.
-          The money lose during the trip was returned to its owner.
สรุปสิ่งที่ได้เรียนรู้
ภาษาอังกฤษเป็นเรื่องที่จำเป็นและมีความสำคัญ ในการแปลและการเขียนประโยคภาษาอังกฤษเป็นสิ่งที่จะต้องศึกษาให้เข้าใจ โดยประโยคในภาษาอังกฤษมี 4 ประเภท แต่ละประเภทจะมีโครงสร้างที่แตกต่างกันไป โดยประโยคเกิดจาดคำหลายๆคำหรือวลีที่นำมาเรียงต่อกัน มีใจความสมบูรณ์ และ จะต้องมีภาคประธานและภาคแสดงเป็นหลัก ซึ่งอาจมี clause หรือประโยคย่อย เป็นส่วนประกอบเพื่อขยายประโยคด้วย โดย adjective clause จะทำหน้าที่ขยายคำนามหรือขยายคำเสมอนาม เช่นเดียวกับ adjective ธรรมดา โดยจะทำให้ข้อความนั้นหนักแน่นและชัดเจนขึ้น และสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภท ใน 3 ประเภทนี้ก็จะมีความแตกต่างกันไปในการใช้ clause มีการใช้เครื่องหมาย comma นอกจากนี้ adjective clause สามารถลดรูปให้เป็นกลุ่มคำ หรือ phrase ได้ทั้ง appositive noun phrase, preposition phrase และ Infinitive phrase ได้ ดังนั้น ในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษจะต้องเป็นผู้ที่รู้จริง และเข้าใจการใช้ภาษาเป็นอย่างมาก




(Out class)
            การเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นวิชาทักษะนั้น การเรียนจะต้องมีความมานะ พยายามและอดทน นอกจากนี้จะต้องอาศัยทั้งความเข้าใจและฝึกฝนทบทวนบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นทักษะการฟัง ทักษะการพูด ทักษะการอ่าน และทักษะการเขียน   แต่ละทักษะมีความจำเป็นในการเรียนภาษาอังกฤษ ปัจจุบันมีสื่อต่างๆ และเทคโนโลยีมากมายที่จะช่วยศึกษาและพัฒนาทักษะต่างๆนี้   ทักษะการฟังทั้งรายการโทรทัศน์ สารคดี  รายการวิทยุ ภาพยนตร์  เพลงและเทคโนโลยีอีกมากมาย ที่จะช่วยพัฒนาทักษะการฟังให้ดีขึ้น  ทักษะการอ่านก็เช่นกันมีความสำคัญต่อการเรียนภาษอังกฤษมาก เพราะทักษะด้านนี้จะทำให้เรามีโลกทัศน์ที่กว้างขึ้น และการอ่านจะทำให้เรามีความรู้และได้เรียนรู้ผ่าตัวหนังสือมากขึ้น  ทักษะการเขียน หากอ่าออกแต่ไม่สามารถเขียนได้ก็เหมือนได้เรียนรู้แต่ไม่ได้นำมาใช้ เพราะทักษะการเขียนเป็นทักษะกระบวนการทางความคิด เมื่อเราได้รับความรู้จากการอ่านแล้ว การได้ผ่านกระบวนการทางความคิดโดยการเขียนจะทำให้เราเป็นคนเก่งภาษาและสามารถสื่อสารความหมายผ่านตัวหนังสือได้  และอีกทักษะที่สำคัญ คือทักษะการพูด ซึ่งเป็นพฤติกรรมทางด้านการแสดงออก และเนื่องจากคนไทยและเด็กไทยจะมีปัญหาทางด้านการออกเสียงและการพูดภาษาอังกฤษอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นปัญหาการออกเสียงหรือสำเนียง จะผิดเพี้ยนและไม่กล้าที่จะพูด เพราะกลัวพูดผิด เป็นปัญหาที่ควรแก้ไขอย่างยิ่ง
            ทักษะการพูดภาษาอังกฤษ อาจเป็นทักษะที่ดูค่อนจะยากสำหรับคนไทยเพราะเนื่องจากไม่ใช่ภาษาในชนชาติ  แต่หากผู้เรียนมีความเพียรพยายาม และหมั่นฝึกฝนบ่อยๆ ก็สามารถทำได้ดี และออกเสียงได้ไม่แพ้คนชนชาติของเจ้าของภาษาเลย  โดยวิธีในการฝึกพูดนั้นจะต้องมีทักษะอื่นมาเกี่ยวข้องด้วยนั่นก็คือทักษะการฟัง    5วิธีง่ายๆ หรือเทคนิคง่ายๆสำหรับการฝึกพูด ประการแรกคือ Start with listening! (เริ่มต้นจากการฟัง)  ฟังจากสื่อที่ไม่ยากเกินไป ฟังทุกวัน ต้องต้องใจและมีวินัย อย่างน้องวันละ 1 ชั่วโมง อาจจะแบ่งเป็น เช้า 20 เที่ยว 20 และเย็นอีก 20 เราจะมีความคุ้นชินคุ้นเคยกับสำเนียงของการออกเสียงมากขึ้น และถือว่าเป็นการพัฒนาการฟังไปด้วย ประการที่สองคือ Use photographic memory! การเรียนรู้เป็นภาพไม่ใช่ตัวอักษร เลิกท่องสัพท์แบบเดิมๆที่จะต้องนำมาแปลเป็นไทย เพราะเราจะจดจำได้เพียงระยะสั้น การท่องศัพท์โดยการจินตนาการภาพคำศัพท์นั้นให้มีตัวตนจริง เชื่อมโยงกับสิ่งที่เรารู้จักและFeeling การจำแบบนี้เป็นการใช้สมองซีกขวา ซึ่งเป็นการจำภาพทำให้ความจำมีระยะยาว เรียนรู้แล้วก็จะต้องทบทวนและฝึกใช้บ่อยๆ เมื่อเราพูดก็สามารถพูดออกมาเองโดยไม่รู้ตัว  ประการที่สาม Don’t study grammar rules!หยุดท่องกฎแกรมม่า สำหรับการเขียน Writing หรือ Essaysต่างๆ ท่องได้ แต่ถ้าจะพูด อาจต้องนึกโครสร้างกันยาว เพราะธรรมชาติของมนุษย์ได้เกิดมาพูดได้เลยจากการนั่งสะกดคำ เช่นคำว่า แม่ เด็กสามารถพูดได้โดยไม่ต้องเรียนมาก่อน ภาษาอังกฤษก็เช่นเดียวกัน  ประการที่สี่ No translation! อย่าแปลเป็นไทย อยากพูดได้อย่างอัตโนมัติจะต้องฟัง คิด แล้วจึงจะพูด โดยจะต้องไม่มีการแปลเป็นไทยในหัว พยายามแปลเป็นไทยให้น้อยที่สุด และประการสุดท้ายประการที่ห้า คือ  Change Environment!เปลี่ยนสภาพแวดล้อมให้เหมือนอยู่เมืองนอก พยายามเปลี่ยนทุกอย่างในชีวิตประจำวันให้เป็นภาษาอังกฤษให้ได้มากที่สุด ดูหนัง ดุละครภาษาอังกฤษ อ่านหนังสือ ดูข่าว ฟังเพลงที่เป็นภาษาอังกฤษ การมราเราฝึกฟังและดู เราจะสามารถเข้าใจความหมายwords, phrases และsentences ต่างๆเป็นภาพ เป็นอัตโนมัติ โดยไม่ต้องแปลความหมายเป็นไทยเลย  แต่การดูหนังจะต้องไม่เป็นหนังพากย์ไทย ซับอังกฤษ เพราะเราจะมัวแต่จดจ้องอยู่กับซับ หากทำตามเทคนิคทั้ง5 ประการนี้แล้วจะช่วยพัฒนาการพูดได้ดีขึ้น
            การเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษในแต่ละทักษะจะต้องมีความขยัน และพยายามอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นทักษะการฟังที่ต้องขยันและหมั่นฝึกฝนเพื่อให้เกิดความคุ้นชินกับสำเนียงของเจ้าของภาษา ทักษะการอ่านจะต้องมีสมาธิ ตั้งใจ เพื่อศึกษาหาความรู้ต่างๆ นอกเหนือจากการอ่าภาษาไทยเพียงอย่างเดียว ทักษะการเขียน ที่จะต้องใช้กระบวนการคิดเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย  ทักษะการพูดก็เป็นทักษะที่สำคัญและมีความจำเป็นอย่างยิ่งในการสื่อสาร  ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่เป็นสากล เป็นภาษาที่ใช้กันทั่วโลก ทักษะการพูดจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งในการสื่อสาร  ปัจจุบันจึงต้องมีเทคนิควิธีการต่างๆ ดังที่กล่าวมาข้างต้น เพื่อให้ทักษะการพูดมีการฝึกฝนที่ง่ายขึ้น  แต่ละวิธีการหรือเทคนิคต่างๆจะต้องใช้ความตั้งใจ และความมีระเบียบของผู้ฝึกฝน แต่ละวิธีจะช่วยในการพัฒนาศักยภาพด้านการพูดให้ดีขึ้น และง่ายกว่าการนั่งเรียนโดยจะต้องฝึกฝนทุกวัน ฝึกฝนซ้ำๆ เพราะเด็กไทยจะมีปัญหาในการพูดภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญ เทคนิคทั้ง 5 ประการนี้จะช่วยแก้ปัญหาการออกเสียง การพูดสำเนียงผิดเพี้ยนได้เป็นอย่างมากแค่เพียงต้องฝึกฝนเท่านั้น


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น